2 Aralık 2007 Pazar

Şehir Arıcılığı

Büyükşehirlerde yaşayan arı meraklıları yer bulamamaktan muzdariptir ve bu yüzden içindeki hevesi gerçekleştirmeyi emeklilik günlerine bırakmayı tercih eder.

Ama bazı arı meraklıları için şehirde yaşıyor olmak, arıcılık yapmaya engel değil. İstanbul Güzeltepe semtinde yaşayan Enver Sarıoğlu da şehir içinde arıcılık yapma imkanı bulanlardan.

Evin yanındaki boş arsa arıları koymak için ideal bir yer. Arıların burda oluşundan komşular da rahatsız değilmiş. Bahçedeki karalahanalar da Enver beyin yöresi hakkında fikir veriyor olsa gerek.

Arıcılar arılıklarında modern kovanların yanında, bir kaç tane de karakovan bulundurmayı ihmal etmiyorlar.

Doğal peteklerin formu ve kış salkımının şekli.



Enver Sarıoğlunun deposunda gördüğümüz petekli bal taşıma sandığı.



Bu arılık da yine İstanbul Alibeyköy'de hemen Haliç'in kıyısında. Şehrin merkezi bir yerinde böyle bir arılık olması gerçekten şaşırtıcı. Ana yola yakın bir yerde olmasına rağmen, fidanlığın içinde olduğu için gelip geçerken göze çarpmıyor.

Özellikle Karadeniz kökenli arıcıların arılıklarında fıçı tipi karakovanlara her zaman rastlamak mümkün.

Arıların salkıma girmesiyle birlikte işler azaldığı için, havanın güzel olduğu günlerde bu manzarayı her arılıkta görmem mümkün. Demli çay ve arı muhabbeti kış boyunca insanı arıcılık duygusundan uzak tutmuyor. Soldan sağa, Mustafa Kabaoğlu, Adem Erdem, İbrahim hoca ve Bahattin amca.

10 Kasım 2007 Cumartesi

Saldım Çayıra Mevlam Kayıra Arıcılığı

Hayatta değişmez bir kural var, bugün yaptığımız küçük ihmaller yarının büyük problemleri olarak karşımıza çıkıyor.

Ramazan, Bayram, Kongre, İşler derken arılığa gitmeyeli uzunca bir süre olmuş. Geçen hafta gidip bir bakayım dediğimde ihmalden kaynaklanan problemleri de görmüş oldum.



Arılığa gitmediğim süre içinde arada yağmurlar yağdı. Kapak üstü sacla kaplı olmasına rağmen kenarlardan su almış. Sacın altındaki MDF plaka sünger gibi suyu çekmiş ve şaşırtıcı derecede küflenmiş. Kapağı kaldırdığımda ilkönce örümcek ağı zannettim.



Eylül ayında yağmacılık ve eşekarısı saldırılarına karşı zayıf görünen kovanların girişlerini daraltmıştım. Ama arılar durumdan sıkılmış ve icabına bakmış. Küflü kapak da bu kovana ait.



Bu fotoğraf da Murat Dönerin bir kovanından çekildi. O da uzunca bir süre bakmamış, kovan yalancı anaya kaçmış. Birçok normal kovanda böyle yavru yok :) Mübarek, erkek arıları fullemiş neredeyse.

3 Kasım 2007 Cumartesi

Gıda Fuarındaydık

İnternet üzerinden muhabbet kurduğumuz arıcılarla gerçek dünyada da tanışmak için önümüze çıkan fırsatları hiç kaçırmıyoruz.

İstanbul CNR Fuar Merkezi'nde düzenlenen Gıda Fuarı da bu açıdan bizim için bulunmaz bir nimet oldu.

Soldan Sağa, Ali Türk, Murat Akın, Muhteşem Turunç ve Asımkadıoğlu. Ben Murat Akın ve Muhteşem Turunçla ilk defa karşılaştım.

Ekibe daha sonra Adana'dan Ömer Salcan eklendi. Ömer Salcan da internetten tanıştığımız arı dostlarından.

Bir dinlenme molası ve yorgunluk çayını hakettik. Çaylar Muhteşem Turunç Abimizdendi. En sağda görünen yine MSN'deki arıcılık sohbetlerimizin gediklilerinden İsmail Taşer.

Bulgur pilavı hakikaten çok lezzetliydi. İsmail Taşer niye yemiyor diye merak etmeyin. Biz ilk tabakları bitirdik, resimdekiler ikinciyi götürüyor.

Arı Bakanımız Ali Türk fuar standlarında da denetimlerini sürdürdü. Gördüğü aksaklıkları ilgililere bildirdi. Stand görevlisi bayan sayın bakanın denetlemesinden oldukça heyecanlanmışa benziyor.

Sayın bakanımız bu arada kameranın objektif kapağı takılı halde çekim yapmaya çalışan bir kameramanı da uyardı. Biz gülmekten olayı çekmeyi unuttuk.

Arıcılık muhabbeti yaptığımız bir stand görevlisi arı yemi olarak kullanmak üzere 1 kova Fondan Şekeri hediye etti. Şekeri paylaştırma görevini de Muhteşem Turunç üstlendi.

Yani arıcılar olarak sadece kendi ağzımızı tatlandırmadık, arılarımızın hakkını da aldık.

29 Temmuz 2007 Pazar

Türkiye Bal Üretimine Minik Bir Katkı

Ali Türk kendisine yapılan bal ihracatına darbe vurma suçlamalarını boşa çıkarmak ve ülkemizin yıllık bal üretimine minik bir katkıda bulunmak için elinden gelen herşeyi yapıyor. Kendisini haksızca eleştirenlere ithaf olunur :)

Ben şimdiye kadar ruşet kovanları arı bölmeye ana arı üretmeye yarıyor zannediyordum. Ama yanılmışım.

Bu ruşetlerde aslında bal da üretilebiliyormuş. Vay be bazı arkadaşlarımızın deyimiyle çakmışlar balı.

Ful ballı çıtaların sırları itina ile kesiliyor.

Bu iş de ayrı bir ustalık gerektiriyor, bıçağı tutuş açısı çok önemli.

Çerçevelerden kesilen bal TSE standartlarına ve gıda nizamnamesine uygun ambalajlar içine konuyor. Samanlardan oluşturulan hijyenik tampon bölgeye de dikkatinizi çekerim.

O da ne, Ali Türk güzelliğine dayanamadı ve balı götürüyor. Bak şimdi bu olmadı işte, sizin gibiler yüzünden yine yıllık bal üretimimiz düşük kaldı. Bir de sır kesme amacıyla kullanılan bıçağın çatal yerine de kullanılması adabı muaşaret kurallarına aykırı.

(Ali Türkün canı malum mail yüzünden çok sıkılmış, belki yüzünde bir tebessüm olur diye böyle bir senaryo yazdım. Ruşetteki balların sırlarını kesmenin amacı, orada yetiştirilecek ana arıya yumurtlama alanı açmak.)

22 Temmuz 2007 Pazar

Yenipazar hatırası

Geçen hafta bir fırsatını bulup benim köyüme yaklaşık 40 km uzaklıktaki Yenipazar'a gittim.



Yenipazar çok küçük ve şirin bir kasaba. Meydandaki dikilitaş ise çok enteresan geldi. Kutlamak kelimesinin eski halinin kutlulamak olduğunu da böylece öğrenmiş oldum.



Denetlemeye Arif Uysalın kayınpederinin köydeki evinden başladık. Yer sofrasında yenen yemek mükemmeldi. Benim hatunun fazla kaçırdın kaş göz işaretlerine aldırış etmeden, köy yufkasından yapılmış börekten baya bir götürdüm.



Bu fotoğraf kendi yerel ekotiplerinin kıymetini bilmeyen ve sürekli ismini duyduğu reklamlara kanıp başka yerlerden arı getirmeye çalışan sevgili arıcılarımıza ithaf olunur.

Bu arı Arif Uysala dedesinden kalmış, dışarıdan getirilmiş bir ırk değil o bölgenin yerel ekotipi.

Son derece sakin, çekilen çerçevenin üzerinde en ufak telaş yok. Uygun duman vererek açıldığında her mevsim bu şekilde bakılabiliyormuş.



Övüle övüle bitirilemeyen yabancı ırklardan hiç de aşağı kalır yanı yok.



Koloniler ilkbahar bakımları iyi yapılıp güçlendirildiğinde bal depolama özellikleri de çok iyi. Açtığımız kovanlarda ikinci katlar her arıcıyı sevindirecek ölçüde bal ile dolu.

Arıcılar eğer elinizin altında böyle özelliği olan arılar varsa hiç boşuna yorulup başka ırk aramayın.



Verilen emeğin karşılığının alınmış olduğu bu fotoğraf karesinde belgeleniyor.



Bu da Yenipazar usulü kovan kapağı. Özellikle kışın rüzgara ve yağmur kar sepkenlerine karşı kovanı korumak için.

24 Haziran 2007 Pazar

Pratik Bir Bal Süzme Çadırı

Sıcak günlere denkgelen bal hasadında arıcı hem maskenin içinde, hem de bal süzme çadırının içinde tabiri caizse sıcaktan pişer.

Haftasonu Şile'ye arkadaşlara yardım etmeye gittiğimde aşağıdaki manzara ile karşılaştım. İlk önce ne olduğuna anlam veremediğim malzemelerin biraz sonra bal süzme çadırı şekline dönüşeceğini öğrendim.

Bu aslında Parti Çadırı olarak isimlendiriliyor. Açık alanlarda düzenlenen toplantılar için gölgelik amacıyla üretilmiş, demonte bir sistem.

Birbirinin içine geçmeli ve çekilince açılıp uzayan alüminyum profillerden oluşan bir konstrüksiyonu var.

Ha gayret Ali Türk.


Nihayet bir şeye benzemeye başladı.

Parti Çadırını, bal süzme çadırına dönüştüren en önemli ayrıntı, boydan boya çekilmiş CIRT FERMUAR diye tabir edilen parça.

Çadır yüksekliğinde dikilmiş sineklik teli çadırın üstündeki cırt fermuara boydan boya tutturuluyor. İşlem bittiğinde püfür püfür esen, sıcaktan bunaltmayan bal süzme çadırı hazır.
Çadırın bir avantajı da hava kararmaya başladığında çadır içinde mahsur kalan arıları serbest bırakma kolaylığı. Cırt Fermualardan açılan yan duvarlar arıların uçuşundan hemen sonra tekrar kolaylıkla kapatılıyor.

Motorize Arıcılık :)



Türk arıcılığı son dönemde modern ekipmanları kullanmaya başlayarak önemli bir yol katetti. Yukarıdaki resimde de motorize arıcılık olayını görüyorsunuz. :) Konu mankeni Ali Türk.