29 Temmuz 2007 Pazar

Türkiye Bal Üretimine Minik Bir Katkı

Ali Türk kendisine yapılan bal ihracatına darbe vurma suçlamalarını boşa çıkarmak ve ülkemizin yıllık bal üretimine minik bir katkıda bulunmak için elinden gelen herşeyi yapıyor. Kendisini haksızca eleştirenlere ithaf olunur :)

Ben şimdiye kadar ruşet kovanları arı bölmeye ana arı üretmeye yarıyor zannediyordum. Ama yanılmışım.

Bu ruşetlerde aslında bal da üretilebiliyormuş. Vay be bazı arkadaşlarımızın deyimiyle çakmışlar balı.

Ful ballı çıtaların sırları itina ile kesiliyor.

Bu iş de ayrı bir ustalık gerektiriyor, bıçağı tutuş açısı çok önemli.

Çerçevelerden kesilen bal TSE standartlarına ve gıda nizamnamesine uygun ambalajlar içine konuyor. Samanlardan oluşturulan hijyenik tampon bölgeye de dikkatinizi çekerim.

O da ne, Ali Türk güzelliğine dayanamadı ve balı götürüyor. Bak şimdi bu olmadı işte, sizin gibiler yüzünden yine yıllık bal üretimimiz düşük kaldı. Bir de sır kesme amacıyla kullanılan bıçağın çatal yerine de kullanılması adabı muaşaret kurallarına aykırı.

(Ali Türkün canı malum mail yüzünden çok sıkılmış, belki yüzünde bir tebessüm olur diye böyle bir senaryo yazdım. Ruşetteki balların sırlarını kesmenin amacı, orada yetiştirilecek ana arıya yumurtlama alanı açmak.)

22 Temmuz 2007 Pazar

Yenipazar hatırası

Geçen hafta bir fırsatını bulup benim köyüme yaklaşık 40 km uzaklıktaki Yenipazar'a gittim.



Yenipazar çok küçük ve şirin bir kasaba. Meydandaki dikilitaş ise çok enteresan geldi. Kutlamak kelimesinin eski halinin kutlulamak olduğunu da böylece öğrenmiş oldum.



Denetlemeye Arif Uysalın kayınpederinin köydeki evinden başladık. Yer sofrasında yenen yemek mükemmeldi. Benim hatunun fazla kaçırdın kaş göz işaretlerine aldırış etmeden, köy yufkasından yapılmış börekten baya bir götürdüm.



Bu fotoğraf kendi yerel ekotiplerinin kıymetini bilmeyen ve sürekli ismini duyduğu reklamlara kanıp başka yerlerden arı getirmeye çalışan sevgili arıcılarımıza ithaf olunur.

Bu arı Arif Uysala dedesinden kalmış, dışarıdan getirilmiş bir ırk değil o bölgenin yerel ekotipi.

Son derece sakin, çekilen çerçevenin üzerinde en ufak telaş yok. Uygun duman vererek açıldığında her mevsim bu şekilde bakılabiliyormuş.



Övüle övüle bitirilemeyen yabancı ırklardan hiç de aşağı kalır yanı yok.



Koloniler ilkbahar bakımları iyi yapılıp güçlendirildiğinde bal depolama özellikleri de çok iyi. Açtığımız kovanlarda ikinci katlar her arıcıyı sevindirecek ölçüde bal ile dolu.

Arıcılar eğer elinizin altında böyle özelliği olan arılar varsa hiç boşuna yorulup başka ırk aramayın.



Verilen emeğin karşılığının alınmış olduğu bu fotoğraf karesinde belgeleniyor.



Bu da Yenipazar usulü kovan kapağı. Özellikle kışın rüzgara ve yağmur kar sepkenlerine karşı kovanı korumak için.

24 Haziran 2007 Pazar

Pratik Bir Bal Süzme Çadırı

Sıcak günlere denkgelen bal hasadında arıcı hem maskenin içinde, hem de bal süzme çadırının içinde tabiri caizse sıcaktan pişer.

Haftasonu Şile'ye arkadaşlara yardım etmeye gittiğimde aşağıdaki manzara ile karşılaştım. İlk önce ne olduğuna anlam veremediğim malzemelerin biraz sonra bal süzme çadırı şekline dönüşeceğini öğrendim.

Bu aslında Parti Çadırı olarak isimlendiriliyor. Açık alanlarda düzenlenen toplantılar için gölgelik amacıyla üretilmiş, demonte bir sistem.

Birbirinin içine geçmeli ve çekilince açılıp uzayan alüminyum profillerden oluşan bir konstrüksiyonu var.

Ha gayret Ali Türk.


Nihayet bir şeye benzemeye başladı.

Parti Çadırını, bal süzme çadırına dönüştüren en önemli ayrıntı, boydan boya çekilmiş CIRT FERMUAR diye tabir edilen parça.

Çadır yüksekliğinde dikilmiş sineklik teli çadırın üstündeki cırt fermuara boydan boya tutturuluyor. İşlem bittiğinde püfür püfür esen, sıcaktan bunaltmayan bal süzme çadırı hazır.
Çadırın bir avantajı da hava kararmaya başladığında çadır içinde mahsur kalan arıları serbest bırakma kolaylığı. Cırt Fermualardan açılan yan duvarlar arıların uçuşundan hemen sonra tekrar kolaylıkla kapatılıyor.

Motorize Arıcılık :)



Türk arıcılığı son dönemde modern ekipmanları kullanmaya başlayarak önemli bir yol katetti. Yukarıdaki resimde de motorize arıcılık olayını görüyorsunuz. :) Konu mankeni Ali Türk.

16 Haziran 2007 Cumartesi

Şile Hatırası



Daha önceki yazılarımda da söylediğim gibi arıcılık büyükşehirden kaçmak için çok güzel bir fırsat. Geçen hafta bu fırsatı kullandım ve Şile'ye Ali Türk ile Kadir başkanın yanına kaçtım. Cumartesi gecesi de onların barakasında yattım, benim için ilk deneyim oldu.

Şile ormanları hakikaten çok güzel, eskilerin hayali cihana değer dedikleri türden.



Akşam iş dönüşü, Ali Türk gelen işçileri sayıyor. Acaba eksik var mı, işten kaytaran var mı? Yevmiyeyi kesecek anlaşılan.



Bu sarıca arılar nerde ürüyor diye soran arkadaşlar, cevabını biliyorum artık. Ali Türk kovan kapakları altında sarıca arı üretimi yapıyor.



Ağır misafirim diye, ateşi de ağır ve büyük bir kütükle yaktılar. Ne alaka anlayamadım ama Ali Türk zuladan benim gibi misafirler için sakladığı kütüğü çıkardı.



Her arıcının aynı zamanda iyi bir kamp ateşi yakıcısı olduğunu da öğrenmiş oldum.



Akşamın yorgunluğu üzerine çökerken Kadir başkanın bu oturuşuna bakıp, insanın en büyük başkan bizim başkan diyesi geliyor.



Ateş de hakikaten güzel yandı. Büyük kütük işe yaradı sabaha kadar sönmedi.



Uzun zamandır bu kadar iştahla sabah kahvaltısı yapmamıştım.

24 Nisan 2007 Salı

Ali Türk'ün Larva Transferi


Ali Türk kendini geliştirme ve yeni bilgileri öğrenme konusunda çok meraklı bir arıcı arkadaşımız. Haftasonu deneme yanılma yöntemiyle kendi kendine öğrendiği larva transferi uygulamasını çekme imkanı buldum. (videonun sesinde bir senkronizasyon problemi var, nedenini anlayamadım.)



Larvaların hangi kovanlardan hangi tarihlerde alındığı ve memelerin hangi kolonilere verildiği ajandaya kaydediliyor.



Çin larva transfer kaşığı petek gözünün duvarına hafifçe yaslanarak ucu gözün içine salınıyor ve larva sırt tarafından gelecek şekilde kaşığa alınma hareketi yapılıyor.



Başarılı bir larva yakalamadan sonra bekletmeden konulacağı göze transfer işlemi yapılıyor.



Ucunu koyup itiyoruz, ucunu koymadan olmuyo :)



Memenin dibine başarı ile yerleştirilmiş larva.



Ve mutlu son. Ayrıntılar www.ben-gittim.blogspot.com sitesinde.

22 Nisan 2007 Pazar

Komşu Arılıkları Ziyaret

İstanbul'da ya da büyükşehirde yaşamayı kanıksadıkça, bütün dünyamız arabamızı kullandığımız otoyollar, işe gelip gittiğimiz caddeler oluveriyor. Çoğu zaman mekan olarak hiç de uzak sayılmayacak güzelliklerin farkına varamıyoruz.

Ben blogumun girişindeki yazımda da söylediğim gibi, İstanbul'da yaygın olarak arıcılık yapılabileceğini hiç düşünmemiştim, ta ki internet aracılığıyla İstanbullu arıcılarla tanışıncaya kadar.

Meğer bizim arıları koyduğumuz Ayazağa'da, bize taş çatlasa 4 km uzakta başka bir arıcı abimiz daha varmış.



Pazar günkü ziyaretimde, daha önceden MSN muhabbetlerinde fikir sahibi olduğum, Bulgaristan yapımı kovanı görmek imkanı buldum.

Bizde genelde 1 takım kovan, kuluçkalık ve ballıktan ibaret sayılır. Fakat bu kovan takımında 2 tane ballık var. Bu tercih diğer ülkelerle aramızdaki verim farkını gösteren bir örnek olsa gerek. 1 kovanın 2 ballığa ihtiyaç duyacağı öngörülmüş.

Kovan köşeleri birbirine geçmeli yapılmış ve çivi kullanılmamış. Bizim yerli kovanlardan en büyük farklarından biri de, ballıklarında da küçük uçma delikleri olması.

Bu uçma delikleri hem çift analı koloni sistemi için, hem de yoğun nektar akımının olduğu günlerde ballıktaki uçma deliğini açarak arıların yolunu kısaltıp işlerini kolaylaştırmak için.

Tabi özellikle yazın kovan havalandırmasına yapacağı katkıyı da unutmamak lazım.



İstanbul'un o binalarla kaplı yeşile hasret merkezinden, yaklaşık 5 km ötede böyle bir ortam olması gerçekten şaşırtıcı.



MSN'de muhabbet ettiğim ve bugün arılığını ilk defa ziyaret ettiğim Mustafa Kabaoğlu arılarının bakımını yaparken, benim Enes de sanki ileride büyük arıcı olcakmış gibi olayı yakından izliyor.



Mustafa Kabaoğlu elinde yavrulu arılı çerçeveyi tutarken, yüz ifadesi yine o arıcılarda görmeye alışık olduğumuz şekilde. Kalp huzuru ve o andan mutlu oluş sezilebiliyor.



Eski kitaplarda "Gayret Perileri" olarak tanımlanan arılar iş başında.



Genelde arılıklarda eski tip karakovanlara da rastlamak mümkün. Fakat bu kovanlar bal üretiminden daha çok nostalji amacıyla tutuluyor.



Dışından gördüğümüz kovanın iç görüntüsü böyle. Sol taraftan yeni dalakları yapmış, arıcının müdahalesi olmadan kendi bildiğince çalışıyor.



Şimdiye kadar arılıkları gezerken, özellikle eski arıcıların kendilerine özgü, diğer arıcılarda bulunmayan yöntemleri olduğunu farkettim. Yukarıdaki körük de bu farklı uygulamaya bir örnek.

Körüğün üst kısmında delikler açılmış.

Mustafa Abinin anlattığına göre körüğün yanması esnasında oluşan nem, bu deliklerden tahliye oluyor. Bunun faydası, körük uzun süre yandıkça içinde oluşan ve zaman zaman da dışarı akan ziftin olmaması.



Bu karenin altına yorum yazmaya gerek yok. Doğal ortam, arılar, çay, sohbet....



Arılıklar için bulunmaz nimet. Malzemenin depolanabileceği kapalı mekan ve birçok arılıkta problem olan tuvalet imkanı.