6 Nisan 2008 Pazar

Nihayet yeni yerimize taşınabildik

Benim arılar İstanbul'da değerli arı dostlarından Murat Döner arkadaşımızın arılığında. Şu anda 6 arım var. Yerimiz dere içinde ormanın kenarında bir bahçedeydi. Konum itibariyle güzel olmasına rağmen, erken ilkbaharda soğuk olması dolayısıyla arı geç gelişiyordu. O yüzden daha tepe ve güneş gören bir yere çıkarma ihtiyacı hissettik.


Yeni yerimiz fatih ormanlarında yangın şeridinin kıyısında, geçtiğimiz yıllarda yanmış olduğu için büyük ağaçların bulunmadığı bir alanda. Geçtiğimiz haftalarda arıları koyabileceğimiz yer açmak için epey bir çalıştık. Tabi en çok Murat Döner çalıştı. :)

Arka taraf çalılık olduğu için yola yakın bölümde yer açmak daha kolayımıza geldi.
Arıları taşıma işleminde ciddi bürokratik problemler çıktı. Orman idaresi bir arıcının alma ihtimali olan bütün belgelerin alınmasını istedi. Tarım İlçeden Arıcılık İşletme Belgesi, Bal Üretici Ruhsatı, Arıcılar Birliğinden Üyelik Belgesi. En son da Ziraat Odasından çiftçilik belgesi. İlk belgeler zaten olduğu için problem oluşturmadı. Fakat Ziraat Odasından istenen çiftçilik belgesini almak için gerekli olan Muhtar onayı konusunda sıkıntı çıktı. Arılara en yakın yer olan Maslak Mahallesi Muhtarı, "Ben köy muhtarı değilim mahalle muhtarıyım, böyle bir belgeyi imzalamaya yetkim yok" dedi. Daha sonra yetkisinin olduğunu ispatlayınca, bu sefer de arıların olduğu yer Ayazağa sınırlarında oranın muhtarının mühürlemesi lazım dedi.
Ayazağa'da hayır benim sınırlarım dışında deyince, ortalık karıştı. Bu süreçte arılar yaklaşık 10 gün kapakları çakılı bekledi. En son bürokratik çözümler ülkemizde nasıl çözülüyorsa öyle çözdük, muhtarın etkili bir hemşerisine müracaat ettik :)

Arılar yeni yerlerini benimsediler, fakat havaların yağışlı olması nedeniyle henüz yoğun bir çalışma yapamadılar.


Yer uzunlamasına geniş olduğu için tek sıra halinde dizildi. Arılık genişletilmek istenildikçe, arkadaki çalılı bölümden ağaçlara zarar vermeden yer açılacak. Çalı açma faaliyeti küçük çam fidanlarının da ortaya çıkmasına vesile oldu. Bu sayede daha çabuk büyüyeceklerini düşünüyoruz.

Benim arılar sıranın en başındaki 6 kovan. Yakından çekim yapmadım, kovanları yenileyince çekeceğim :). Kovanlar gece konulduğu için ve önceden yerleşim planı yapılmadığı için benim arıların önü biraz kapalı kalmış. Arka taraftan 5 metre geriye yer açtım ve zamanla oraya doğru çekeceğim.

Bu da arılığımızın arka tarafı, genişleme ihtiyacı hissettikçe bu bölümden yer açacağız. Yangın sonrası buraya çam fidanları dikilmiş ama çalılar baskın çıktığı için fidanlar boylanamamış. Çalıları kestikçe o fidanlar da ortaya çıkacak.

3 Nisan 2008 Perşembe

Pınarhisar'da Güzel Bir Haftasonu

Geçtiğimiz haftasonu yaptığımız gezinin son durağı Pınarhisar oldu.


Pınarhisar'a vardığımızda arıcı dostlarımızı bizi beklerken bulduk.

İnternetten tanışıp, daha sonra gerçek dünyada da tanıştığımız arıcı dostlarla çok çabuk kaynaşıyoruz. Bu bana çok enteresan geliyor, bu duyguyu defalarca yaşadık. Herkes sanki uzun süredir görüşmediğimiz yakın dostlarımız gibi.

Trakya'da her arılıkta görmeye alışkın olduğumuz sepet kovanların minyatürü. Masa süsü olarak yapılmış.

Türk arıcıların arılıkları genelde bitişik nizam yerleşim oluyor. Fakat Pınarhisar'da gördüğümüz bu arılık çok farklı. Arıcılık kitaplarında yazılan ideal arı yerleşimi şeklinde düzenlenmiş.Yağmacılığı ve kovan şaşırmayı engellemek için, kovan ve sıra aralıkları geniş bırakılmış.

Ön sırada yer alan sepet kovanlar dahil arılıkta herşey dört dörtlük, insanın gözüne hoş gelen bir düzen içinde.

Yağmura karşı koruma altına alınmış sepet kovanlarda da aynı düzeni görüyoruz. Hiçbirşey derme çatma değil, emek verilmiş özen gösterilmiş.

Farklı bir kovan tipi. Literatürde dağ tipi denilen kovanlara benziyor. Fakat girişi yandan.

Hava oldukça soğuk bu yüzden kovan açılmadı, hep birlikte arılıkta gezdik.

Arıcılık kitaplarında sıkça gördüğümüz, ama çoğu arıcıda bulunmayan mum eritme cezvesi. Cezve iki katlı alt bölüme su konuyor böylece balmunun yanması önlenmiş oluyor.

Trakya rüzgarlı bir yer mi, yoksa ben her gittiğimde rüzgarlı anına mı denkgeldim bilmiyorum. Eğer tahta yerine örtü bezi kullanılıyorsa, kovan açmak ve kapamak oldukça sıkıntılı oluyor. Resimde bu problem için geliştirilmiş yöntem görülüyor. Örtübezine ve kovana Cırt Fermuar denilen malzeme yapıştırılmış.

Bu da eski bir demirci ustasının elinden çıkmışa benzeyen farklı bir eldemiri.

Güneş batmadan bir hatıra fotoğrafı çektirilmeli.


Eskilerin "gönül sohbet ister kahve bahane" diye bir sözü var. Pınarhisarda'da eskilerin sohbet kültürünün devam ettiğini görmek çok güzel. Bu insanları birbirine kaynaştıran ve dostlukları perçinleyen bir alışkanlık.
Her ne kadar ben malum sebepten dolayı anlatılanların çoğunu anlayamasam da, insanların yüzündeki ifade bile paylaşılan duyguyu anlatmaya yetiyor.

2 Nisan 2008 Çarşamba

İkinci Durağımız Vize: Trakyalı Şenol'u Ziyaret

Haftasonu doktorumuzun Marmara Ereğlisi'ndeki arılarına baktıktan sonra ikinci durağımız Vize oldu. Vize'de sanal alemde ilk tanıştığımız arı dostlarından Şenol arkadaşımızı ziyaret ettik.

İsmini söyledi ama ben anlayamadım. Babasının kızı diyelim.

Şenol'un arılık derli toplu, kovanlar sehpalara konmuş, kovan sıraları arasında yeterli mesafe bırakılmış, kovan girişleri şaşırmaya karşı farklı renklerde boyanmış.

19 çerçeveli 2 girişli kovan ilgimizi çekti. Bölmelerdeki arının gücüne göre bölme tahtasının yeri değiştiriliyor.



Karadenizli arıcıların vazgeçilmezi kütük kovansa, Trakyalıların da sepet kovan. Trakya'daki hemen her arılıkta sepet kovanlara rastlıyoruz.

Ben geçtiğimiz yıllarda sepet kovanları sadece fotoğraflarda gördüğüm için, 2 katmanlı bir yapısı olduğunu bilmiyordum. Dışı çamurla sıvanmış kovanın üstünde ikinci bir koruyucu katman var. Koruyucu katman naturel olanlarda otlardan, yapay olanlarda ise poşet naylon türü şeyler sarılarak yapılıyor.

Şenol doktorumuza alacağımız arıyı göstermek için kovanı kaldırarak içini göstermek istedi. Manzara niyeyse takke düştü kel göründü deyimini aklıma getirdi.

Bu da bal piyasasının efsanelerinden karakovan balının imalathane görüntüsü :)

31 Mart 2008 Pazartesi

Muhteşem Abinin Arılığında İlkbahar Bakımı

Geçen hafta Muhteşem abimizin bahçesindeki köstebeklerle ilgili başlayan muhabbet, haftasonu bölgeye bir operasyon düzenlenmesi kararıyla son bulmuş.

Perşembe günü operasyon ekibine beni de dahil etmeye çalıştılar. Epey bir nazlandıktan sonra katılmaktan başka çıkar yol kalmadı. :)

Yakın arkadaşlarım bilir, 5-6 yıldan beri menier hastalığına bağlı olarak baş dönmesi ve işitme kaybı rahatsızlığım var. 2-3 yıldan beri baş dönmeleri etkisini azaltan bir seyir izliyor fakat işitme kaybı her geçen gün artıyor. Haftasonu gezi planıyla ilgili nazlanışımın en büyük sebebi buydu, çünkü işitme cihazının da arıza yapacağı tuttu 10 günden beri serviste. Araba ile uzun yolculuk da beni aşırı sersemletiyor.

O yüzden duyduklarımı değil gördüklerimi yazıyorum :) Şükür gözler hala sağlam.


Muhteşem abinin Marmara Ereğlisi'ndeki fakirhanesi. Ertafı boş, tam kafa dinlenecek yer.

Bahçenin önü açık araziye bakıyor. Resimdeki arıları hatırlıyorsunuzdur. Arazi o kadar eğimli ki orada nasıl su birikmiş ben hala anlayamadım.

Bahçe bakımlı, Muhteşem abi haftasonlarını iyi değerlendirmiş.

Arılar evin bahçesinin dışındaki başka bir parsele konmuş. Kuzeyden esen rüzgarlardan korunmak için arka tarafa böyle bir önlem alınmış. Trakyanın da rüzgarı meşhur, ben her gittiğimde muhakkak esiyordu.

Medyacı arıcı olmak hakikaten zor. Arılara bakım yapmadan önce başka hazırlıklar da gerekiyor.

Arılara bakıldı yem takviyesi yapıldı.

Arıların genel durumu iyi, yavru seviyesi yeterli. Hastalık ya da başka bir problem görünmüyor.

Bu da Muhteşem abi usulü Kovan Kilidi. Kilidin fonksiyonunu anlamadım, ama tam fotoğraflık bir kare olduğu kesin.

Zincir, kapakları birisi açmasın diye mi yoksa arılar kaçmasın diye mi bağlanmış hala çözemedim.

Bahar bakımında kovan nasıl açılır sorusunun cevabına yeni bir madde daha ekliyoruz. İlkönce kilidini açacaksın zinciri çıkartacaksın....

Baktığımız kolonilerin sadece 1 tanesi problemli çıktı. Ana arı yok, erkek kapalı gözler mevcut.

Ana memesi yapmışlar ama içine birşey koyamayınca devam edememişler.

Güçlü bir kovandan alınan yumurtalı larvalı çerçeve, ana arısını kaybetmiş olan kovana verilerek, kendi anasını üretme şansı verildi.

Hava Muhalefeti Nedeniyle Köstebek Hükmen Galip

Doktor Muhteşem Abimizin Marmara Ereğli'sindeki evinin bahçesine köstebekler musallat olmuş. Geçen hafta bay köstebeğin düelloya davet edildiğini ilgili bloglardan okumuşsunuzdur. Düello sözünü duyan Kayseriden Fatih (adige) arkadaşımız silahlar benden demiş, 2 tane köstebek kapanı göndermiş.

Son hazırlıklar yapılıyor, köstebek kapanlarının mekanizma yağlandı.

Tek köstebeğe karşı 2 kişi bu düello sanki biraz adil değil ama...

Sistem kontrol edildi, kapanlar gayet güzel çalışıyor.

Köstebeğin davranış şekilleri, yapılacak operasyonun şekli ve stratejileri üzerinde bilgi paylaşımı yapıldı.

Bahçede köstebek kapanlarını kurmak için uygun mevziler arandı. Ama toprak yaş olduğu için umut yok gözüküyor. Çevrede yeni depilmiş köstebek toprağı gözükmüyor. Tabi bu arada köstebek deliği arayacağız derken bahçe de epey bellenmiş oldu.

Hava oldukça soğuk, yerler de çamur. Uzun uğraşılardan sonra hava muhalefeti nedeniyle köstebeğin ilk raundu kazandığına hükmedip arama tarama faaliyetlerine son veriliyor.

27 Ocak 2008 Pazar

Karadeniz Usulü Kovan

Kütük tipi karakovanları, Karadenizli arıcılarımızın arılıklarında sık sık görüyoruz.
Of'lu arıcılardan Enver Sarıoğlu'nun deposundaki çok eski bir kütük kovan, daha önceki ziyaretimde dikkatimi çekmişti. Şimdiye kadar gördüğüm bu tür kovanların en büyüğü idi.

Kovan yıllara meydan okumuş, hala kullanılabilir durumda

Kovanın en az 100 yıllık olduğu tahmin ediliyor. Kapak bağlantısındaki menteşe ve kancalar el üretimi. 50 yıldan beri bu tür üretim yapılmadığı söyleniyor.





Kovanın içi peteklerin kopup düşmeyeceği şekilde çıtalarla desteklenmiş.



Konu mankenleri kovanın büyüklüğü hakkında fikir oluşması için fotoğraf karesine girdi. Solda Mustafa Kabaoğlu, sağda Enver Sarıoğlu.


Yukardaki de Karadeniz usulü çıta sayma yöntemi. Çuvaldaki çıtalar sayıldıkça kırmızı kalemle işaret konulmuş. İş tesadüfe bırakılmamış yani, onu saydım mı bunu atladım mı şüphesinden kurtulmak için böyle bir yöntem uygulanmış.